અલંકાર

પીપળાએ અત્યારે જાણે બોધિવૃક્ષની ગરવાઈ ધારણ કરી

ઝીણાં ફોરાં ઝરમર ઝર્યા

મુંજે ફરીથી ઊંચે જોયુ, એક હાસ્યબાણ છોડ્યું

કાળા કમરનો કાળો મોહન, કાળું એનું નામ

વ્યતિરેક

ઉપમા

વ્યાજસ્તુતિ

વર્ણસગાઈ

રૂપક

ઉત્પ્રેક્ષા

ઉપમા

અનન્વય

વ્યાજસ્તુતિ

રૂપક

ઉપમા

સજીવારોપણ

હૈયું જાણે હિમાલય !

દમયંતીનું મુખ ચંદ્ર જેવું છે

જીવનવાડી કરમાઈ ગઈ

ગાંધીજી તે ગાંધીજી !

શકે સુરતમાં ભૂકંપ આવે

એમનું હૃદય હતું કામમાં ડૂબેલું

હોડી જાણે આરબઘોડી

રખે અમદાવાદમાં વરસાદ આવે