ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

દસ

માત્ર

તમારે

વખત

રક્ષક જ ભક્ષક બને.

વાડ વગર વેલો ના ચડે.

વાડને ટેર - તરબૂચ ભાવે.

વાડ જ ચીભડાં ખાઈ જાય.

કાચ, ઘડિયાળ અને સત્યની પેઠે ટાઈમટેબલ પણ નાજુક વસ્તુ છે.

ધીમે-ધીમે તે ડગ ધરતો - કોઈ મત્ત ગજેન્દ્રની માફક

ડોહો સોટા જેમ હાલવા ચાલવા લાગ્યો

વદન સુધાકરને રહુ નિહાળી

ઝાઝા હાથ રળિયામણા - ઝાઝી સુયાણીએ વેતર વંઠે

સાઠે બુદ્ધિ નાઠી - ઘરડાં ગાડા વાળે

માગ્યા કરતાં મરવું ભલું - બળિયાના બે ભાગ

બોલે તેના બોર વેચાય - ન બોલ્યામાં નવ ગુણ

સ્વવાચક

અનિશ્ચયવાચક

સાપેક્ષ

પુરુષવાચક

દ્વંદ્વ

તત્પુરુષ

દ્વિગુ

ઉપપદ