અલંકાર

અનન્વય

વ્યતિરેક

આંતરપ્રાસ

રૂપક

રાત્રે સિગ્રમાં તડકાએ રાતવાસો કર્યો હોય છે

હિમાચલ તે હિમાલય

આપેલ તમામ

થયા પૂરા બેહાલ, સુરત તુજ રડતી સુરત ?

ઊંઘતાને પાયે જગની જેલ

મહુડા માયા ઉતારતા યોગી જેવા લાગે છે

જ્યાં ત્યાં વય બદલી સંતાય જાણે પરીઓ !

મેરુ રે ડગે ને જેનાં મન નો ડગે

ઉત્પ્રેક્ષા

રૂપક

શ્લેષ

યમક

વ્યતિરેક

ઉપમા

ઉત્પ્રેક્ષા

શ્લેષ

અઘોર અવધૂત શી હતી જ છટા મધ્યાહ્નની

મનેખ જેવા મનેખને કપરો કાળ આવ્યો છે.

મૃણાલ ગાંડાની માફક જોઈ રહી.

ઈસ્ત્રી કરેલાં વસ્ત્ર જેવા આ રસ્તા મને ગમે.