અલંકાર

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

પાને પાને પોઢી રાત.

મા તે મા.

માડીનો નેહ બારે માસ રે

ઉપમા

અંત્યાનુપ્રાસ

વ્યતિરેક

વ્યાજસ્તુતિ

હિમાચલ તે હિમાલય

રાત્રે સિગ્રમાં તડકાએ રાતવાસો કર્યો હોય છે

થયા પૂરા બેહાલ, સુરત તુજ રડતી સુરત ?

આપેલ તમામ

ઉત્પ્રેક્ષા

યમક

ઉપમા

રૂપક

વ્યતિરેક

રૂપક

અનન્વય

આંતરપ્રાસ

રખે અમદાવાદમાં વરસાદ આવે.

શકે સુરતમાં ભૂકંપ આવે

હોડી જાણે આરબઘોડી

એમનું હૃદય હતું કામમાં ડૂબેલું