અલંકાર

શ્લેષ

વ્યતિરેક

ઉપમા

ઉત્પ્રેક્ષા

માડીનો નેહ બારે માસ રે

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

મા તે મા.

પાને પાને પોઢી રાત.

સત્ય પરમેશ્વર છે

દમયંતીનું મુખ જાણે ચંદ્ર

યામિનીનું મુખ ચંદ્ર

ગિલો ગામમાં ગયો

મૃણાલ ગાંડાની માફક જોઈ રહી.

મનેખ જેવા મનેખને કપરો કાળ આવ્યો છે.

ઈસ્ત્રી કરેલાં વસ્ત્ર જેવા આ રસ્તા મને ગમે.

અઘોર અવધૂત શી હતી જ છટા મધ્યાહ્નની

વ્યતિરેક

આંતરપ્રાસ

અનન્વય

રૂપક

રૂપક

સજીવારોપણ

ઉપમા

ઉત્પ્રેક્ષા