ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

વાએ વાદળ ખસવું - વાતનું વતેસર થવું

ફીફાં ખાંડવા - ઘાસ કાપવું

પાપડી સાથે ઈયળ બફાવી - સૂકા ભેળું લીલું બળવું

વાંઢાને ઘેર વલોણું હોવું - અપાસરે ઢોકળાં હોવાં

માથું ફાટી જવું - અત્યંત ક્રોધ ચઢવો

માથે ઝાડ ઉગવા બાકી હોવાં - ઘણાં જ દુઃખ પડવા

માથું ઊંચકવું - ઊંચે જોવું

માથું આપવું - બલિદાન આપવું

પગ પાછા પડવા

પગ જમાવવો

પગ ધરતી પર ન રહેવા

પગ ભારે થવો

જેમાં પરંપરાથી રૂઢ બનેલા તળપદા શબ્દ-ગુચ્છો કે શબ્દસમૂહો હોય

જેમાં એક કરતાં વધુ શબ્દ-પદ જોડાયેલાં હોય

જેમાં ગામઠી શબ્દનો ઉપયોગ થયો હોય

જેમાં રૂઢિ દર્શાવતા શબ્દો પ્રયોજાયા હોય

આત્મવંચના

સ્વપરિચય

આત્માનો અવાજ

આત્મશ્લાઘા